Pieśń II
O Strusie, który zabit na Rastawicy od Tatarów. Roku Pańskiego1
Izaż wódz tebański2, iż umarł, zgromiwszy
Waleczne Spartany, zda się być szczęśliwszy,
Niż on Aemilius3, co przy wojsku zbitym
U Kan żywot zawarł ześciem4 znamienitym?
Bądź tamten szczęśliwszy, poważniejsza żywie
Sława tego, który z samym nielękliwie
Potkał się nieszczęściem i stałą krwawemu
Pokazał zwycięzcy twarz, kiedy rączemu