Sonet IV
O wojnie naszej, którą wiedziemy z szatanem, światem i ciałem
Pokój — szczęśliwość; ale bojowanie
Byt nasz podniebny1: on srogi ciemności
Hetman2 i świata łakome marności
O nasze pilno czynią3 zepsowanie.
Nie dosyć na tym, o nasz możny Panie!
Ten nasz dom4 — ciało —, dla5 zbiegłych lubości6
Niebacznie7 zajźrząc8 duchowi zwierzchności,
Upaść na wieki żądać nie przestanie.