682.
Iz 1, 21. Zmiana dobrego w złe i pomsta boża.
Iz 10, I. Vae qui condunt leges iniquas470. — Iz 26, 20: Vade, populus meus, intra in cubicula tua, claude ostia tua super te, abscondere modicum ad momentum, donec pertranseat indignatio471. — Iz 28, 1: Vae coronae superbiae472.
Cudy. — Iz 33, 9: Luxit et elanguit terra, confusus est Libanus et obsorduit473 etc.
Nunc consurgam, dicit Dominus, nunc exaltabor, nunc sublevabor474. — Iz 40, 17: Omnes gentes quasi non sint475. — Iz 41, 20; Quis annuntiavit ab exordio ut sciamus et a principio ut dicamus: Justus es?476 — Iz 43, 13: Operabor et quis avertet illud?477 — Jr 11, 21: Non prophetabis in nomine Domini et non morieris in manibus nostris. Propterea haec dicit Dominus478.
Iz 44, 20: Neque dicet: Forte mendacium est in dextera mea479.
Iz 44, 21, etc.: Memento horum, Jacob et Israel, quoniam servus meus es tu. Formavi te, servus meus es tu, Israel, ne obliviscaris mei.
Delevi ut nubem iniquitates tuas, et quasi nebulam peccata tua, revertere ad me quoniam redemi te480.
Iz 44, 23, 24: Laudate coeli quoniam misericordiam fecit Dominus... quoniam redemit Dominus Jacob, et Israel gloriabitur. Haec dicit Dominus redemptor tuus et formator tuus ex utero: Ego sum Dominus faciens omnia et extendens coelos, solus, stabiliens terram et nullus mecum481.
Iz 54, 8: In momento indignationis abscondi faciem meam parumper a te et in misericordia sempiterna misertus sum tui, dixit redemptor tuus Dominus482.