5. rachunek prawdopodobieństwa — W owym czasie zajmowano się wiele teorią prawdopodobieństwa i sam Pascal nad nią pracował; w tej części rozumowania zwraca się zapewne do swoich przyjaciół ze „świata”, którzy wiele oddawali się grze. [przypis tłumacza]
6. czyni Montaigne’a (...) człowiekiem innej epoki — W oryginale Montaigne’a daje się to uczuć jeszcze wyraźniej niż w polskim przekładzie, w którym tłumacz starał się ułatwić czytelnikowi zadanie, zbliżając do nas język, a zwłaszcza budowę zdania. [przypis tłumacza]
7. styl jego jest bezpośredni, żywy — Oczywiście w najszczęśliwszych momentach, poza licznymi zaniedbaniami wynikłymi z improwizowanego charakteru tych fragmentów. [przypis tłumacza]
8. Różnica pomiędzy zmysłem geometrycznym a zmysłem życiowym — W oryg. esprit de geométrie, esprit de finesse. Chodzi tu o przeciwstawienie przymiotów wielkiego uczonego, pracującego teoretycznie, a np. umysłu sędziego śledczego, dyplomaty, wodza, światowca, wreszcie ludzi operujących na żywym materiale. [przypis tłumacza]
9. sądzą o jakimś dziele bez reguł — Wydanie Haveta przyjmuje wersję: „za pomocą reguł”. [przypis tłumacza]
10. Kształtuje się umysł i uczucie przez rozmowy (...) — por. Montaigne, Próby III. 8. [przypis tłumacza]
11. nie masz bardziej niebezpiecznego niż teatr (...) tak dobrze odmalowane na scenie — W ustępie tym Pascal ma na myśli Corneille’a. [przypis tłumacza]
12. Scaramouche (...) Doktór — Współczesny Pascalowi aktor włoskiej komedii, nazwiskiem Tiberio Fiorelli, grywał commedia dell’arte, w której Doktór stanowi tradycyjną osobistość. [przypis tłumacza]
13. Kleobulina — Bohaterka Wielkiego Cyrusa, romansu panny de Scudéri. [przypis tłumacza]
14. 17 — w tłumaczeniu Tadeusza Boy’a Żeleńskiego fragment 16. został opuszczony. [przypis edytorski]