Dzięki ci, ojcze; ale już nie wstanie,
Kto umarł. Słyszę stąd Anka wołanie:
Głos jego smutny, co do mnie dolata,
Zagłusza echa wesołego świata,
Zagłusza, ojcze, otuchy twej słowa.
HERSYLIA
Zostań nam, Tullio; zostań nam!
TULLIA
Bądź zdrowa!
Kochasz!... wiesz, czemu odchodzę w tę drogę.