PROMETEUSZ
Bratnie twe słowa słodsze są nad samą
Długo pragnioną, długo opóźnianą
Swobodę.
Azjo! Ty światło żywota,
Cieniu piękności niewidzianej, i wy,
Piękne me siostry, Nimfy, których miłość
I troska słodkim wspomnieniem uświęca
Powolne lata męki, już się odtąd
Nie rozstaniemy. Jest grota, powojem