PANTEA
Ha! Już zniknęły!
JONA
Nie czujeszże wdzięku
Przeszłej słodyczy?
PANTEA
Jak wzgórek zielony,
Gdy nad nim lekki obłok w deszcz stopnieje,
Do otwartego nieba się uśmiecha
Tysiącem kropli wód usłonecznionych.
Ha! Już zniknęły!
Nie czujeszże wdzięku
Przeszłej słodyczy?
Jak wzgórek zielony,
Gdy nad nim lekki obłok w deszcz stopnieje,
Do otwartego nieba się uśmiecha
Tysiącem kropli wód usłonecznionych.