149. Syreny (mit. gr.) — niebezpieczne żeńskie stworzenia żyjące na wysepkach i wabiące swoim urzekającym śpiewem żeglarzy; Odyseusz, przepływając statkiem w ich pobliżu, za radą Kirke zalepił woskiem uszy swoim towarzyszom, a ponieważ sam chciał wysłuchać ich śpiewu i przeżyć, kazał przywiązać się do masztu. [przypis edytorski]
150. Terpsychora (mit. gr.) — muza tańca i pieśni chóralnej. [przypis edytorski]
151. Erato (mit. gr.) — muza poezji miłosnej. [przypis edytorski]
152. Kalliope (mit. gr.) — muza poezji epickiej. [przypis edytorski]
153. Urania (gr.: niebiańska; mit. gr.) — muza astronomii. [przypis edytorski]
154. przekonywa — dziś raczej: przekonuje. [przypis edytorski]
155. Tych słów lekceważyć nie trzeba... — w oryginale zwrot, którym stary, mądry Nestor zwraca się podczas narady do Agamemnona (Iliada II 361). [przypis edytorski]
156. Nestor (mit. gr.) — król Pylos, najstarszy z wodzów greckich uczestniczących w wojnie trojańskiej, symbol wieku i związanego z nim doświadczenia. [przypis edytorski]
157. Odyseusz (mit. gr.) — ulubieniec bogów, awanturnik, mężny, a przede wszystkim sprytny wojownik. Król Itaki, mąż Penelopy. Bohater Odysei, która opisuje jego dziesięcioletnią podróż powrotną spod Troi. [przypis edytorski]
158. Ilion — Troja. [przypis edytorski]