Pierwsze zatem zdanie pisarza to zorientowanie się w chaosie wypadków stanowiących zakres jego działania i zdobycie trafnego stanowiska ogólnego, które się wyraża w trafnej i jasnej definicji.
Drugie zadanie to przeprowadzenie podziału treści (diairezis) wedle cech zawartych lub wynikających z definicji. Przykładem: studium Sokratesa o Erosie, popisowe i przebłagalne razem. Platon taki schemat tego studium podaje.
Definicja, która określa formę, czyli rodzaj:
Miłość = psychoza (przyrost serca i żądz), skierowana do piękna:
lewa
miłość typu, w którym przeważają niższe strony duszy: serce i żądze; rodzaj czarny
1. miłość, w której milczy rozum i rozsądek, a panują tylko żądze (mowa Lizjasza i popisowa Sokratesa)
2. miłość, w której słabo odzywa się rozum i rozsądek, a silniej żądze (forma nieopisana w dialogu)
prawa
miłość typu, w którym przeważają wyższe strony duszy: rozum i rozsądek; rodzaj biały