Sokrates: A przecież rozsądni i odważni są dobrzy, a tchórze i głupcy źli?
Kalikles: Tak.
Sokrates: Zatem prawie takie same przyjemności i przykrości mają dobrzy i źli?
Kalikles: Przyznaję.
Sokrates: Czyż więc prawie tak samo dobrzy i źli są ludzie dobrzy i ludzie źli? Czy może nawet w wyższym stopniu dobrzy i źli są ludzie źli?
LIII. Kalikles: Ależ, na Zeusa; ja nie wiem, co ty mówisz.
Sokrates: Nie wiesz, że dobrych nazywasz dobrymi za to, że mają w sobie dobro, a źli zło? A dobro to przyjemność, a zło przykrość?
Kalikles: Wiem.
Sokrates: Nieprawdaż więc; kto się cieszy, ten ma dobro: przyjemność, jeżeli się cieszy?
Kalikles: Jakżeby nie?