— Musi tak być, nieuchronnie — powiada.
— Więc ten — dodałem — stanie na czele ruchu przeciwko klasom posiadającym.
— Ten.
— A jeśliby poszedł na wygnanie i wrócił po zgnieceniu oporu wrogów, to czyż nie wróci jako gotowy dyktator?
— Jasna rzecz.
— A jeżeliby go nie mogli wygnać ani uśmiercić z pomocą skargi o zdradę stanu, to dybią na jego życie i starają się sprzątnąć go po cichu.
— Tak bywa — powiedział.
— Potem ci, którzy już tak wysoko zaszli, wyszukują sobie ten dobrze znany postulat dyktatorski; domagają się od ludu jakiejś straży przybocznej, aby życie orędownika ludu nie było narażone.
— I bardzo — powiada.
— Więc oni mu straż dają, uważam, bojąc się o niego, a nie bojąc się o siebie samych.