A potem stawał na nogi
I jak się plątał wzburzony nad brzegiem morza pustego,130
ani jak w obie garście chwytał kurz popielaty i sypał go sobie na głowę, ani jak tam inaczej i płakał, i jęczał, i co w ogóle wyrabiał. Ani o Priamie131 blisko spokrewnionym z bogami, jak się modlił i zaklinał, i:
w prochu się tarzał po ziemi
I po imieniu każdego i wołał, i wzywał, i jęczał.132
A jeszcze bardziej niż to wyprosimy sobie u poetów, żeby bogowie nie jęczeli i nie mówili:
Oo, moja dolo nieszczęsna — po com ja syna zrodziła?! 133
Jeżeli bogowie nie, to tym bardziej największego z bogów, żeby nie śmieli tak wbrew wszelkiemu podobieństwu malować i sam Zeus żeby mówił:
Aj, co to jest? Mego druha ktoś goni mi tu wkoło miasta.
Widzę na własne oczy i serce się moje rozpływa.134