— Zatem Jedno było i jest, i będzie, i stawało się, i staje się, i będzie się stawało.
— No cóż?
— I ono może mieć coś swego i może go coś dotyczyć, i to tak było, i jest, i będzie.
— Tak jest.
— Zatem i wiedza o nim może istnieć, i mniemanie, i spostrzeżenie, skoro i teraz my o nim to wszystko mówimy.
— Słusznie mówisz.
— I ono ma swoją nazwę i swój sens, i nazywa się je, i mówi się o nim. I cokolwiek z tego rodzaju rzeczy przysługuje innym rzeczom, to przysługuje i Jednemu.
— Ze wszech miar tak się rzeczy mają.
XXI. — Jeszcze i trzecią sprawę omówmy. Jeżeli Jedno jest takie, jakeśmy to przeszli, czy ono nie musi, będąc Jednym i mnóstwem i ani Jednym, ani mnóstwem, i uczestnicząc w czasie, ponieważ jest Jednym, uczestniczyć niekiedy w istnieniu, a ponieważ nie jest, więc znowu niekiedy nie uczestniczyć w istnieniu?
— Koniecznie.