125. pan Shandy — bohater powieści angielskiej Sterne’a z XVIII w. (Życie Tristrama Shandy). [przypis tłumacza]
126. lukańczycy — mieszkańcy miasta Lukka we Włoszech. [przypis edytorski]
127. czystek (bot.) — rodzaj krzewów rosnących w basenie M. Śródziemnego i w Azji Zachodniej. [przypis edytorski]
128. maxima debetur pueris reverentia (łac.) — dziecku należy się najwyższe poszanowanie, tu: ochrona moralna przed zgorszeniem (cytat z rzym. poety Juwenalisa, Satyry XIV 47). [przypis edytorski]
129. oblig (daw.) — zobowiązanie, zwłaszcza na piśmie. [przypis edytorski]
130. ciura (daw.) — pachołek, sługa wojskowy. [przypis edytorski]
131. niepodobieństwo (daw.) — niemożliwość. [przypis edytorski]
132. bastaccio — górale korsykańscy nienawidzą mieszkańców Bastii, których nie uważają za swoich rodaków. Nigdy nie mówią bastiese, ale bastaccio (końcówka -accio mieści w sobie coś pogardliwego). [przypis autorski]
133. Wergili, właśc. Publius Vergilius Maro (70–19 p.n.e.) — poeta rzymski, autor Eneidy, eposu narodowego Rzymian. [przypis edytorski]
134. Liquefacto tempora plumbo... (łac.) — [i w głowę wroga] miecąc roztopiony ołów,/ Rozbił czaszkę. Ów runął na piaski spłowiałe (Wergiliusz, Eneida IX 588–589, tłum. T. Karyłowski; opis strzału Mezencjusza z procy w syna Arcensa). [przypis edytorski]