993. sofer — uczony pisarz z zakresu religii żydowskiej. [hebr. lm: soferim; red. WL] [przypis autorski]
994. Stary Zakon (daw.) — Stary Testament, judaistyczna część Biblii. [przypis edytorski]
995. sufi — wyznawca sufizmu, mistycyzmu islamskiego. [przypis edytorski]
996. muezin — muzułmanin wzywający wiernych do modlitwy. [przypis edytorski]
997. sura — ustęp z Koranu. [przypis autorski]
998. sorbeteros —- roznosiciele słodyczy. [przypis autorski]
999. dulces — słodycze. [przypis autorski]
1000. teozofia (z gr. theos: bóg i sophia: mądrość) — światopogląd łączący w sobie różne idee wywodzące się z neoplatonizmu i buddyzmu: wiarę w bezosobowy, wieczny Absolut, kosmos będący jego emanacją, we wszechobecną świadomość (panteizm), w karmę (odpowiedzialność każdej istoty za własne czyny, których skutki oddziałują na następne wcielenie), reinkarnację (drogę wcieleń duszy od stadiów roślinnych, poprzez zwierzęce do ludzkiego), ewolucję wszechświata, w tym również ludzi, w kierunku doskonałości i zjednoczenia z absolutem. Takie poglądy religijno-filozoficzne propagowało założone w 1875 r. w Nowym Yorku przez Helenę Bławatską Towarzystwo Teozoficzne. [przypis edytorski]
1001. nabęckać się — objeść się. [przypis autorski]
1002. laba — odpoczynek. [przypis autorski]