71. czata — tu: strażnica, posterunek. [przypis edytorski]
72. czahar — las drzew rozmaitego gatunku. [przypis autorski]
73. Szwaczka — jest to prawdziwe nazwisko kaniowskiego mieszczanina, który tamże robił powstanie w r. 1768. [przypis autorski]
74. Leć do starosty: on śród Bohusławia poi gromady, rozstrzeliwa baby — Mikołaj Potocki, banita, starosta kaniowski i bohusławski. Jest to jedna z osób żyjących w podaniach gminu. Jego życie, bezprawia, później pokutę opowiadają w tysiącznych szczegółach. Są pieśni o nim, o jego miłostkach i okrucieństwach. Jeszcze teraz można znaleźć starców, którzy go znali osobiście; a powieść ich, lubo nie w tak dalekie przenosi czasy, ale w jakże dalekie od nas obyczaje i zdarzenia! Starosta kaniowski leży w Poczajowie i jego ciało pokazują ze szczególną atencją miejscowi księża bazyliani. On to wskutek pokuty za nabrojone w Ukrainie sprawki pyszny ten klasztor wydźwignął i nadał. [przypis autorski]
75. Roś — rzeka w środkowej części Ukrainy, prawy dopływ Diepru. [przypis edytorski]
76. oszczekiwa — dziś: oszczekuje. [przypis edytorski]
77. futor — zagroda na łące lub pośród lasu, w pewnym oddaleniu od wioski. [przypis autorski]
78. łuno (daw. reg., r.n.) — dziś popr.: łuna (r.ż.). [przypis edytorski]
79. Sicz — warowny obóz Kozaków na jednej z wysp Dniepru. [przypis edytorski]
80. z dumy obrzydzony — darzony obrzydzeniem z powodu swej dumy. [przypis edytorski]