101. schrona — schronienie. [przypis edytorski]
102. czerń (tu daw.) — groźny tłum; pejoratywne określenie pospólstwa, biednej ludności Ukrainy w XVII–XVIII w., jako ludzi nieokrzesanych i skłonnych do buntów i okrucieństw. [przypis edytorski]
103. tuman — tu: mgła. [przypis edytorski]
104. Zaporoże (ukr. Запоріжжя) — kraina w płd.-wsch. części Ukrainy, poniżej porohów Dniepru, zamieszkana przez społeczność Kozaków zaporoskich; Dzikie Pola. Dziś: miasto przemysłowe nad Dnieprem, stolica obwodu zaporoskiego. [przypis edytorski]
105. nieprzetoczony — tu: niestoczony przez robaki, niespróchniały. [przypis edytorski]
106. dzieci Solimy — Żydzi. Kozacy w czasie swoich buntów mordowali również Żydów; czasem jako makabryczny symbol wieszali na jednym drzewie szlachcica, Żyda i psa. [przypis edytorski]
107. ócz — dziś popr. forma D. lm: oczu. [przypis edytorski]
108. ... — wers 523 usunięty przez cenzurę w pierwszym wydaniu i nieprzywrócony przez poetę w następnych. [przypis edytorski]
109. pojrzeć — dziś: spojrzeć. [przypis edytorski]
110. Pan wojewoda z Gontą kończy dzieło — wojewoda Stempkowski poskromił bunt ukraiński. Trzeba wyznać, że kary nie ustępowały w srogości zbrodniom przestępców; one rozjątrzyły jeszcze bardziej, niż przestraszyły, lud ukraiński. [przypis autorski]