Własnej mowy żywego człowieka.
— Biedny człowiek pod gwiazdami rządzi,
Że wolę ma i czyn — śni,
Duszą się łamie, że błądzi,
Duszę ubroczył we krwi.
Śmierć na próżno czeka na hasło,
Gwiazdy milczą
Nad głową człowieka.
Jego życie jak fala przecieka,
Będzie leżeć martwa i kamienna,