Nad nią pustka
Wieczna i niezmienna.
Gwiazdy krążą nad nami jak straże,
One tylko, one tylko mocarze,
Krew się leje, leje jak rzeka,
Gwiazdy krążą nad zamkiem człowieka.
Życia ludzkie płyną jak rzeka
— Próżno wstrzymać ją pragniesz, żeglarzu,
Pod wiosłami fala przecieka.
Słońce krąży obce jak kamień,