387. Perzyński, Włodzimierz (1877–1930) — pisarz, poliglota; współpracował z „Głosem” i „Tygodnikiem Ilustrowanym”; autor m.in. komedii Aszantka (1906). [przypis edytorski]
388. championat — tytuł championa; prymat, czołowe miejsce, przywództwo. [przypis edytorski]
389. kokota — kobieta lekkich obyczajów; prostytutka. [przypis edytorski]
390. nie stało czegoś (daw.) — zabrakło czegoś. [przypis edytorski]
391. korony i mitry — tu: element herbu rycerskiego, tzw. korona rangowa, do której prawo przyznawał tylko udzielny monarcha, początkowo umieszczana nad tarczą herbów królewskich i książęcych, później także arystokratycznych i szlacheckich; mitra: czapka z futrzanym otokiem, noszona przez władców lub wysokich urzędników kościelnych, a także oznaka rangi książęcej; dziewięciopałkowa korona to element herbu hrabiowskiego. [przypis edytorski]
392. szalbierstwo — oszustwo, wyłudzenie. [przypis edytorski]
393. karmazyn — szlachcic, który mógł nosić karmazynowy żupan. [przypis edytorski]
394. Bnińscy — wielkopolska rodzina magnacka z Bnina pod Poznaniem, posługująca się odmianą herbu Łodzia: Bniński, nadany z tytułem hrabiowskim 5 czerwca 1798 roku Łukaszowi Bnińskiemu przez Fryderyka Wilhelma III, w Królestwie Polskim, potwierdzony w 1824 r. [przypis edytorski]
395. Mielżyńscy — hrabiowska rodzina ziemiańska z Wielkopolski, herbu Nowina. [przypis edytorski]
396. Ponińscy — wielkopolski książęcy ród magnacki herbu Łodzia. [przypis edytorski]