Na próżno oczekiwać, aż kiedyś zaszumią „orlice i tam uniosą, gdzie wszystko zdobędziem604”.
Człowiek jest sam.
Samotność nasza to my i nasze zadania. Ujrzeliście naokoło siebie próżnię i zapadliście w bierną rozpacz, że zbrakło wam wyzwalającego od odpowiedzialności przeznaczenia.
Lecz idą już inne królewskie pokolenia.
Dla nich samotność, która was przeraża, jest przeświadczeniem wszechwładzy.
Człowiek jeszcze nie był człowiekiem i nie zaczęła się dotąd jego historia.
Dlatego wszystko ma dla nas znaczenie. Wszystko jest poważne. Poza każdym słowem, poza każdym gestem doszukujemy się głębszych przyczyn.
Mistrz Nietzsche i mistrz Dostojewski605, i trzeci rzadko w zestawieniu tym wymieniany mistrz Marks606 nauczyli nas tej nieufności.
Poza wszystkimi sztuczkami twojej myśli kryje się chytra istota, prawdziwy pan twój i władca: samość twoja.
Tak uczył nas Zaratustra.