Wskazuje na Widmo.
KUZYN
No — ja teraz chciałem coś powiedzieć. Napisałem pierwszy wiersz po długiej, strasznie długiej przerwie. (do Widma) Czy mogę ci przeczytać, kuzynko? Tobie jest poświęcony; raczej twojej pamięci.
WIDMO
trzymając w objęciach dziewczynki
Czytaj, Jeziu. Czytaj nam wszystkim, nieszczęsny grafomanie.
KUZYN
A więc dobrze. Ale bądźcie wyrozumiali. Myślałem już, że nic nie napiszę.
ANETA
Bez wstępów, kuzynie. Ja w ciebie wierzę.