Piotruś

Piotruś żwawy, dzielny, śmiały,

Choć mu wiele piastunki o strachach bajały,

Śmiał się tylko z ich prostoty:

Bo wiedział, co są ludzie, co wyższe istoty.

Patrzcie, co może wyobraźni siła!

Raz, gdy noc ciemnościami już ziemię okryła,

Spostrzega coś białego wśród czarnego zmroku.

Nie wierzy oku.

Coraz się o tem mocniej przekonywa;