ZDŻARSKI
Panna Agrelli przyjeżdża zatem z pewnością jutro.
HELENA
Podobno.
ZDŻARSKI
No i co pani zamyśla robić.
HELENA
Ja? śmieje się błędnie. Ja? Nic, nic... czekam, aż się wszystko skończy!... Jestem tak spokojna... Ja tylko czekam, czekam... A potem — no! Niech będą szczęśliwi. On ją kocha, a ona jego chyba też kocha; dlaczegóżby go nie miała kochać?...
ZDŻARSKI
śmieje się szyderczo.