Aby je móc nagrzać, trzeba nasamprzód je mieć.
EWA
przeciągle
Ta-a-k?...
TADEUSZ
A tak... Ale dajmy temu wreszcie spokój. Przez cały czas naszej przechadzki,
a trwało to przeszło trzy godziny, dosyć już chyba komplementów sobie nagadaliśmy, może zaczniemy o czym innym mówić.
EWA
Zacznij ty... ale naprzód każ światło zapalić... tu zmrok, melancholijny ogień na kominku... skrzący blask śniegu za oknami, te miękkie dywany, portiery... Ha — ha... to niebezpieczne — to budzi niepokój, wznieca tęsknotę...
Czyś ty sam to mieszkanie urządzał?