Mów, mów dalej.
TADEUSZ
Nic więcej nie mam do powiedzenia.
BRONKA
Tadziu! Czyś ty przy mnie utracił tę tęsknotę?
TADEUSZ
Widzisz — jak ja ci mam na twoje pytanie odpowiedzieć? Ja
uczułem nagle taką niemoc w sobie, byłem znużony, zrezygnowany — i czułem takie nieskończenie wielkie pragnienie spokoju, ukojenia...
BRONKA
A więc ja byłam tylko tą niemą poduszką pod twą skołataną głowę?