Klątwa

by Stanisław Wyspiański

To ona pędzi Szalenica,

jak opętańce,

jakie ożogiem⁴⁶⁹ tnie błyskańce,

jak chłopom się opędza, —

tu leci — ! —

Coraz więcej się ściemnia; widać, jak z wału, z góry część chłopstwa leci w popłochu, dzieci i wyrostki; za nimi tuż na garbach wału Młoda z kołem⁴⁷⁰ palącym w ręku, w strzępach białego stroju; staje chwilę i zbiega na dół ścigana przez chłopów, co tuż za nią biegną. Chcąc się dostać do wsi, wpada na ogrodzenie kościelne; zapędzają ją stamtąd, że ścigana leci samym przodem ogródka, wpada w ozwarte⁴⁷¹ wrotka⁴⁷² ogrodu, przez strwożonych toruje sobie drogę ożogiem i dostaje się pod plebanię.

Niebo się łyska

CHÓR

Piorun się łyska hań⁴⁷³ od chmur,

chwytajcie onę⁴⁷⁴!