Nikt nie wymawia nazwiska. Czyli że...
Pije, bierze sobie ukrajaną kromkę, ale obserwuje przyjaciela bezustannie.
ROBESPIERRE
odrywa się szarpnięciem od stołu, odchodzi ku oknu. Z głębi serca, po krótkiej chwili
Przeklęta banda!! wraca z wolna Tak. To samo mówił mi fryzjer — wykrztusił nawet nazwisko, zatrzymuje się Nie uwierzyłem... półgłosem, w którym tętni krzyk Czy ten cham oszalał?! Ratować własną skórę za cenę katastrofy państwowej... pada na krzesło. Szeptem Wielki Boże!...
SAINT-JUST
Pij, bo wystygnie.
ROBESPIERRE
przyjrzał się kawie dokładnie, ale jej nie rusza. Spokojnie
Skoro hebertyści są na żołdzie Dantona — to rzeczywiście nie ma rady. Trzeba będzie poświęcić czterech wodzów, żeby go rozbroić. Zabiera się do śniadania z determinacją, bo bez apetytu.