Wyblakły i skruszony, już zmysłom ucieka...
A wszystkie bóstwa nasze — to cienie i piany!
Wiem: serce zamrzeć może, które krwią ocieka,
Gdy słów nie zazna, co je uciszą w rozpaczy:
Każdy obraz, budzący popłoch lub błaganie,
Przez was tylko jest wielki, przez was jeno znaczy...
Lustro bóstwa jest trwalsze niż strugi szlochanie.
Przypisy:
1. posiądziem — dziś popr.: posiądziemy. [przypis edytorski]
2. uwieńczon — dziś popr.: uwieńczony. [przypis edytorski]