— Na koniu?
— Tak.
— Więc jakeś wtedy powiedział, w tańcu?
— Tak.
— Gdzież on jest? koń?
— W kuźni stoi przy żłobie.
— Sam?
— Sam. Chodźmy do niego...
— Nie, boję się tam iść. Bardzo się boję.
Rafał schylił głowę. Wargi jego znalazły znowu lica, usta, oczy. Rozsunął haftki kożuszka i przywarł ustami do piersi odkrytych. Usunęła natrętną głowę miękkimi rękoma, a gdy spragnione jego wargi dotknęły policzków, szepnęła: