Le nombre est grand; les dames que l’on prie
Font soupirer longtemps des serviteurs
Qui n’ont jamais été faux de leur vie.
Mais du trésor qu’elles donnent enfin
Le prix n’est su que du coeur qui le goûte:
Plus on l’achète et plus il est divin;
Le los d’amour ne vaut que ce qu’il coûte299.
Nivernois,
Le Troubadour Guillaume de La Tour, III, 342
W przeciwieństwie do don Juanów prawdziwą miłość można porównać z odludną, stromą i uciążliwą drogą, która zaczyna się wprawdzie w czarownych gajach, ale niebawem gubi się wśród okrzesanych skał, zgoła niepociągających dla pospolitych oczu. Pomału droga zapuszcza się w wysokie góry, w ciemny las, którego olbrzymie drzewa, tamując światło gęstwą strzelających w niebo wierzchołków, niecą grozę w duszach niezahartowanych na niebezpieczeństwa.