Zdetonowała się204. Paweł nigdy ani jednym słowem nie upoważniał swego personelu do wszczynania rozmów.
— Nie, panie prezesie — zaczerwieniła się.
— Nie?... To dziwne.
Widział, że chciała coś powiedzieć, lecz nie ma odwagi.
— Dziwne, bo pani jest młoda i ładna... Hm... bardzo ładna — dodał z tonem odkrycia.
Istotnie dotychczas tego nie spostrzegał. Nie miał zwyczaju przyglądać się ludziom pod innym kątem widzenia niż wyrobienia sobie opinii o inteligencji, etyce i psychice osobnika, z którym miał jakikolwiek interes.
— Pan prezes zbyt łaskaw — zarumieniła się jeszcze bardziej.
— Po prostu konstatuję fakt... No, niechże pani powie, czy mnie nie wolno tego zauważyć?
— Owszem — zdobyła się na odwagę — tylko pana prezesa to zupełnie nie interesuje...
— Tak pani myśli?