śmiech na ruinach kwitnie jak kwiat.
Bo ten zwycięży, który się śmieje,
rozpacz to dzisiaj ogromny grzech,
dla tych, co zawsze mieli nadzieję,
brzmi twój przekorny, zwycięski śmiech.
Dziś „nur für Deutsche” — jutro „für Polen2”,
zażyjesz jeszcze wolności swej,
jutro zaśpiewasz im carmagnolę3,
śmiej się, Warszawo, śmiej się nam, śmiej!