Nie wierzę w mą osobowość, bo —
tu Ariaman utknął — bo jest złudzeniem!
— A cóż jest niezłudzenie? — szepnął Mag.
— Nie mówmy o pojęciach ogólnych. Wiem, że wśród mroku mej duszy zjawiają się dziwne smugi światła — i zbiorem tych smug ty jesteś, Magu Litworze.
Wiem, iż są pomoce niewidzialne, wiem, iż są przeczucia, wiem, iż można odgadywać przyszłość — i to nazywam głosem Jaźni. Lecz czuję się zbłąkanym jako człowiek, jako ten, co przestał być chrześcijaninem, a nie przestał być psychikiem.
Jezus z Nazaretu przeszedł przez serce ludzkości, lecz wszakże nie da się on pogodzić z jakąkolwiek rozumową krytyką!
Wypełnia wolę jakiegoś niewidzialnego komendanta. Jaką wolę? żeby założyć Królestwo Boże. Nie udaje się mu to w Judei, jedynie powołanej do przyjmowania objawionych nasion.
Po wydarzeniu w Cezarei mówi już tylko, jak istny melancholik, o potrzebie śmierci.
W tej filotanazji322 idzie rozbestwionemu ludowi w łapy.
Męczeństwo jego wzrusza mnie, ale i gniewa.