Na amuletach z postacią ludzką i twarzą diabła, z rogami baranimi, czytało się napis: „Lice lecz!” to znaczy: „Istoto uzdrów!” Na wężach było: — „Zawsze wężu — przeciw boleści!”
Na złotym diademie: „Lietuwoj mnie posiada”.
Na zegarze słonecznym kamiennym kształtu koła — napis:
„Zegar oto!”
Z napisami właścicieli i tych, co przedmioty wykuli, były relikwiarze brązowe, młoty, pierścienie, monety, a przede wszystkim dzwony, kamienie graniczne i nagrobki. Normana północnego mogiła brzmiała: —
„Thormundzie, używaj mogiły!” Gdzie indziej:
„Ja Hagustald pogrzebałem syna w tej mogile. — Ja Wakran nagrobek kułem”.
Kamień inny głosił: „Thurin postawił ten kamień dla Karela, dobrego towarzysza swego, bohaterskiego męża”.
— „Sote postawił kamień ten dla brata swego Asgusta czerwonotarczowego”. — „Mogiła Alego, świątyni czcigodnego kapłana”.
Był też kamień z lakonicznym: