Jedno dobro, jedna sława —

W białej tej chuścinie —

I tę zdejmą...

A diakon:

„Niechaj wróg zaginie!

Bierzcie noże! Poświęcili!”

Jęk dzwonów rozdziera,

W gaju ryczy: „poświęcili!”

Aż serce zamiera.

Poświęcili, poświęcili,