Winnaż30 gołąbka, że gołąb jej luby
Zaginął w szponach krwawego sokoła?
Że ona przenieść31 nie mogąc zaguby,
Lata w powietrzu i grucha, i woła?
Ale szczęśliwa, bo pod niebo lata,
Bliższa jej boża tajemnica skryta:
Biedna sierota od zimnego świata
Nic się nie dowie, nic się nie dopyta.
Gołąbka patrzy z wysokiego kraju,
I znajdzie swego — a jejże kto powie,