Pod cienistym dachem drzewa.

Tak na świecie żył nasz stary,

A piosenek miał bez miary.

To o Czałym4 dumkę grzmoce5,

To Turkawkę zaturkoce,

Wśród dziewczęcej pohulanki —

Śpiewa Hryca6 lub Wiośnianki;

A młodzieży przy kwaterce

Szynkareczką zrywa serce,

A mężatkom śpiewać woli