W tejże samej porze:

«Och na koniec! Och zaledwie!

Dziękiż tobie Boże!»

Stary poszedł wyprząc woły

I uprzęże składa;

Jak przed rojem w ulu pszczoły,

Krząta się gromada.

Słychać krzyki uroczyste,

Radość nieustanną:

Ach, Ojcze nasz!... Jezu Chryste!