Y las się wrócił do stanu pierwszego:
Strachu y z czarów sprawioney przeszkody
Próżny4535 — krom4536 strachu swego wrodzonego.
Potem próbuie znowu rycerz młody,
Ieśli4537 kto broni siec lasu onego;
Nakoniec4538 z śmiechem chwilę w mieyscu stoi:
«Głupi, kto się was próżne larwy boi!»
39.
Ztamtąd do pięknych namiotów kierował,
Gdzie duchem Bożem Piotr wołał sprawiony: