»Łupu — pry4971 — z ciebie nie chcę; iedź w swą drogę
Gdzieć się zda4972 do swych, puszczam cię na wolą4973«.
Niestetysz4974, łup to, nie dar beł — rzec mogę —
Dawszy mi wolność, wprawił mię w niewolą4975;
Złota mi nie wziął, skarby mi zostawił,
A serce mi wziął, serca mię pozbawił.
96.
Trudno skryć miłość. Częstom4976 cię o panie4977
Moiem — Wafrynie — strapiona pytała.
Ty słysząc ono4978 tak częste pytanie,