Tolim4994 iem zbyła4995 między leśne cienie,
Gdziem4996 z wielkiem — licha pasterka — niewczasem4997
Chwilę mieszkała między głuchem lasem.
99.
Lecz żądza, która mię beła minęła
Z strachu, y serce zasię orzeźwiało.
Y w pierwszą drogę znowum4998 się zawzięła,
Ale mię gorsze nieszczęście potkało.
Dopierom4999 tam iuż — nieboga — zginęła,
Bo mię rozbóystwo w drodze poimało5000