U obu przodków591 wziął obiedwie stronie592
Y podniózszy593 ie wzgórę594 w oney dobie595,
(A twarz mu gniewem i pałały skronie)
«Te upominki — prawi — niosę tobie:
W lewem masz pokóy, woynę w prawem łonie.
Obierzże596 sobie, na które pozwolisz,
A zaraz powiedz, co chcesz y co wolisz».
90.
Na postępek tak hardy Argantowy
Y tak zuchwały, wszyscy się gniewali