Gdzie tylko miłość swoie rany kładła.
Wodzę nieboga nagle upuszczała,
Y pochylona coraz bardziey bladła.
Patrzy Odoard na to, nieleniwy
Ale obrońca raczey nieszczęśliwy.
97.
Niewie5290, co czynić nędzny5291, w różne strony
W iednem go czasie żal y gniew prowadzi:
Żal każe wesprzeć pochyloney5292 żony,
Gniew mu do pomsty, co nayprętszey5293, radzi.