Iednak do bramy śmiele szła y godło1784
Dawszy, wrotnego1785 łatwie1786 oszukała:
«Król mię śle w pole, co pręcey mię puszczay!
Iam — pry1787 — Klorynda, wzwód1788 mi zaraz spuszczay».
96.
Głos białogłowski, podobny onemu
Głosowi, którem Klorynda mówiła,
Zdał sią bydź własny Kloryndzin wrotnemu1789,
Tak go udała y dobrze zmyśliła.
Więc, ktoby beł rzekł, ktoby wierzył1790 temu,