Y patrząc w niebo, nabożnemi słowy
Mówił nademną2213 rym2214 niezrozumiany.
Y rzekł: »Wstań!« A ia wstawam zaraz zdrowy,
Bólu nie czuię, ani żadney rany,
Owszemem2215 się zdał sam w sobie czerstwieyszy2216
Y (o cud wielki!) dobrze ochotnieyszy.
29.
Zadziwiłem się y myśli lękliwe
Wierzyć nie chciały onemu cudowi,
Aż mi ieden z nich: »Czemu — pry2217 — wątpliwe