(Jako on zawsze na złe nasze godzi231)
Przeto cię tam ślę, abyś mu się radził
Spieszyć co pręcey232; widzi, że czas schodzi,
Bo gdzieby233 z pierwszey spuścił co ochoty234,
Pewnieby235 wielkiey nie uszedł sromoty236.
70.
Nie wracay się z nim, ale zaś poiedziesz
Wciąż do cesarza zarazem greckiego:
Aza237 go iako do tego przywiedziesz,
Aby posiłku nam obiecanego