1.

A kiedy brzydka iędza obaczyła,

Że on2353 zgiełk srogi beł2354 uspokoiony

Y że nie mógł być — iakoby życzyła2355 —

Przedwieczney Myśli wyrok odmieniony:

Leciała stamtąd, a gdzie przechodziła,

Słońce się ćmiło, rodne schły zagony2356;

A ukwapliwa2357 do nowey roboty,

Prętkiemi2358 biegła po powietrzu loty2359.

2.