Wielką hetmańską chorągiew wnet potem
Rozwito246, krzyżem przetykaną złotem.
73.
Wtym247 słońce wyżey coraz postępuiąc,
Promienie na świat rozciągało swoie
Y oczy blaskiem uraźliwym psuiąc,
Płomień od świetney wyciągało zbroie,
A ogniem iasnym powietrze farbuiąc,
Swietnieysze się bydź248 zdało tyle troie249;
Chrzęst lśniących się zbróy, krzyk wesołych koni