Pokłóto2636 na niem, że za nic nie stoi2637.
2.
Iako uchodzi szczwany od obory
Y kryie się wilk z okrzykiem pędzony,
A choć w brzuch głodny włożył obrok spory
Y choć się ledwie wlecze obkarmiony,
Przedsię na gębie znać dawne przemory2638:
Ssie krew y ięzyk trzyma wywieszony —
Tak y on w ten czas2639 szedł po onem2640 boiu,
Od głodów krwawych nie maiąc pokoiu.